Advertisement
ПРВИТЕ. ЖЕНИТЕ МЕЃУ МАЖИТЕистражувачки проект и групна изложба
10.11.2026 година – 21.03.2027 година
Отворање – 10.11.2026 година/ 20 часот
НУ Музеј на современата уметност - Скопје
Кураторка: Ивана Васева
Уметнички: Олга Бенсон, Марица Антонова Попстефаниева, Зора Петровиќ, Марија Малахова, Катја Ефтимова, Кераца Висулчева, Лена Стефанова, Љубица Сокиќ, Василка Христова, Нада Корда Сима, Вида Јоциќ, Марија Данова, Борка Аврамова, Загорка Зага Малинковска, Мена Спировска - Менче, Рада Петрова Малкиќ, Љубица Накова Донска, Јелена Патрногиќ, Љубица Андреевска - Љупка, Персида Перчуклиевска, Лилјана Ѓузелова, Лепа Хаџи Димова, Илинка Глигорова Суза, Искра Грабул, Мира Апостолска, Ружица Јосифовска, Драгица Јанева, Мирослава Спировска Мира, Јелена Ристеска, Елена Дончева Танчева, Ана Темкова, Зорица Тодорова Младеновиќ, Анета Светиева, Македонка Андонова, Лиљана Блажевска, Евгенија Демниевска, Даница Марковска, Нада Накова, Виолета Чауле Гранка, Марија Туша - Иљовска, Олга Милиќ, Тонкица Митровска, Сунчица Божиновска, Лидија Саздовска.
Соработници: Благоја Варошанец, Ива Димовски, Владимир Јанчевски
Конзерватор: Љупчо Иљовски
Изложбен дизајн: Јован Ивановски во соработка со Ивана Васева
Дизајн - соработничка: Илиана Петрушевска
Историски контекст: Ивана Хаџиевска
Техничка изведба на изложбен дизајн: студенти од III година студиска програма сликарство и трансмедиумски практики по предметите Применети сликарски техники и практики и Сликарство и трансмедиумски истражувања на Факултетот за ликовни уметности - Скопје (Емилија Атанасовска, Даниела Дамјаноска, Ивана Денчевска, Михаела Димитровска, Бојана Ѓоршевска, Јована Кирјаковска, Ива Лабоска, Анастасија Недељковска, Бојана Николова, Ана Ристеска, Ема Талеска, Јована Трајкова)
Изложбата е составена од дела од колекцијата на МСУ – Скопје, како и од позајмени дела во соработка со други институции во земјава и приватни лица.
Што ако го трасираме развојот на современата уметност поаѓајќи од уметничката продукција на жените уметнички, критички земајќи го предвид не само нивното творештво, туку и општествено-политичкиот, социолошкиот и уметничкиот контекст што го предизвикуваат, родовите прашања со кои се соочуваат и уметничките вертикали што ги освојуваат? Дали тоа би создало поинакви не само етички, онтолошки, епистемолошки и филозофски величини, туку и поинакви визии за тоа што значи уметнички свет или свет на уметноста? Каков историски развој, какви релации и форми на уметноста би поттикнал женскиот агол на разгледување на уметничкото минато? И дали појавата на жените уметнички е инцидентна или тие се разгледувани како исклучоци имајќи го предвид општиот нееднаков и дискриминирачки третман кон жените во минатото?
Оваа потреба од преиспитување на традиционалните канони и конкретизирање на историјата на жените уметнички, како и потребата од создавање историја на жените, со намера да го направи видливо нивното присуство во историјата, претставува реевалуирање, критичко преиспитување или надополнување на историјата пишувана исклучиво од белиот машки ракурс и поглед. Жените отсекогаш биле присутни во минатото и активно учествувале во создавањето на општеството во сите негови сфери, но нивните придонеси и нивната улога во развојот на македонската модерна и современа уметност често останувале непрепознаени, незапишани или дури и (само)маргинализирани. Па така, историјата за нив е фрагментарна, нема доволно архивски и документациски податоци, во контекст на генералната негрижа за систематско зачувување на културното минато.
Оттаму, генералната идеја на изложбата ПРВИТЕ. ЖЕНИТЕ МЕЃУ МАЖИТЕ, која е дел од серијата кураторски изложби што на просторно-временски дисперзиран начин градат верзија на постојната поставка на МСУ - Скопје, е да се реконфигурираат хегемониските наративи и да се понудат други перспективи за минатите уметнички практики и нивното претставување. Односно, изложбата претендира да прикаже на едно место дел од опусот на неколку жени уметнички и, преку тоа, критички да го преиспита. Станува збор за уметнички родени во првата половина на ** век, кои биле своевиден исклучок во машкиот авторитативен и западноцентричен уметнички светоглед, во кој се движеле на себесвојствен начин, создавајќи им позиција на некој вид натрапнички, живеејќи во пукнатините на историјата. Оттаму, ова истражување е и обид за креирање „историја создадена во пукнатините“ (или во меѓупросторите), каде што жените, малцинствата и колонизираните народи создавале знаење, филозофија и отпор не преку официјалните институции (од кои биле исклучени), туку низ скриените „пукнатини“ на доминантниот патријархален и колонијален систем. Уметничките опфатени со оваа изложба се родени нешто пред и во текот на првата половина на ** век, сè до 1949 година, во политичките граници на современата македонска држава, или се декларирале како Македонки, а се родени надвор од државата, или пак се родени надвор но ја граделе својата кариера во земјава, или пак, биле професорки на некои од најзначајните уметници во земјава. Тие најчесто се школувале во академиите или во средните училишта во регионот или во Скопје и активно учествувале во ликовниот живот непосредно пред и во првите децении по Втората светска војна, а некои од нив и сè до денес.
Уметничките во изложбата ПРВИТЕ. ЖЕНИТЕ МЕЃУ МАЖИТЕ ги претставуваат првите генерации уметнички кои активно се вклучиле во професионалниот уметнички живот и во борбата за рамноправност. Овие уметнички повремено се пробивале во машкиот свет и ги надминувале стигмите, истовремено постоејќи и како партнерки на познати уметници, сестри, пријателки или познанички, мајки, а често и како пасивни или индиректни чинителки на локалната уметничка сцена. Уметничките опфатени со изложбата студирале во Софија, Белград, Загреб, а подоцна и во Скопје, и со себе донеле различни модернистички влијанија - од академски реализам до експресионизам, постимпресионизам, апстракција и современи концептуални практики. Нивното творештво опфаќа различни медиуми: сликарство, графика, скулптура, цртеж, таписерија и текстил, керамика, костимографија и инсталација. Но, иако формално жените добиле еднакви права по Втората светска војна, уметничкото поле останало претежно доминирано од мажи. Уметничките поретко добивале самостојни изложби; биле помалку застапени во музејските колекции и историските прегледи; често биле претставувани како „исклучоци“ наместо како рамноправен дел од уметничките движења; морале да ги усогласуваат професионалните амбиции со општествените очекувања поврзани со семејството и грижата за домот. Поради тоа, многу од нивните придонеси долго време останале недоволно истражени. Оттука, овие уметнички не треба да се разбираат само како „жени уметници“, туку како активни учеснички во формирањето на модерната и современата македонска уметност. Нивниот заеднички контекст е обележан со процесите на институционално градење на националната култура и модернизацијата на уметничките практики, но и со постојаното преговарање за видливоста и признавањето на жените во едно поле во кое долго време доминирале мажите.
ПРВИТЕ. ЖЕНИТЕ МЕЃУ МАЖИТЕ е прва истражувачка изложба од овој вид во институцијата. Покрај делата и документацијата, специјално се истражени и претставени вмрежувањето, формите на организација и политичко делување на жените од првата половина на ** век, како и перспективите и (не)можноста за реконструкција на историјата на жените во македонското минато, преку авторско истражување и текст на историчарката Ивана Хаџиевска, што на некој начин ја претставува и политичката позадина која служи како вид охрабрување и поддршка за појавата на жените уметнички. Исто така, во соработка со архитектот Јован Ивановски, изработен е специјален изложбен дизајн кој, преку некоја ризоматска форма, би требало да ја прикаже силата на женскиот гест, дисперзираната, но пробивна и решителна појава на жените уметнички, начините на соработка, размислување и организација, како и важноста од испишувањето на нивното присуство.
Изложбата е дел од годишната програма на Музејот на современата уметност, поддржана од Министерството за култура и туризам на Република Северна Македонија.
TË PARAT. GRATË MES BURRAVE
Projekt kërkimor dhe ekspozitë grupore
10.11.2026 – 21.03.2027
Hapja – 10.11.2026 / ora 20:00
Institucioni Nacional Muzeu I Artit Bashkëkohor – Shkup
Kuratore: Ivana Vaseva
Artiste: Olga Benson, Marica Antonova Popstefanieva, Zora Petroviq, Marija Malahova, Katja Eftimova, Keraca Visulçeva, Lena Stefanova, Ljubica S ashokiq, Vasilka Hristova, Nada Korda Sima, Vida Jociq, Marija Danova, Borka Avramova, Zagorka Zaga Malinkovska, Mena Spirovska – Mençe, Rada Petrova Malkiq, Ljubica Nakova Donska, Jelena Patrnogiq, Ljubica Andreevska – Ljupka, Persida Perçuklievska, Liljana Gjuzelova, Lepa Haxhi Dimova, Ilinka Gligorova Suza, Iskra Grabul, Mira Apostolska, Ruzhica Josifovska, Dragica Janeva, Miroslava Spirovska Mira, Jelena Risteska, Elena Donçeva Tançeva, Ana Temkova, Zorica Todorova Mlladenoviq, Aneta Svetieva, Makedonka Andonova, Liljana Blazhevska, Evgenija Demnievska, Danica Markovska, Nada Nakova, Violeta Çaule Granka, Marija Tusha – Iljovska, Olga Miliq, Tonkica Mitrovska, Sunçica Bozhinovska, Lidija Sazdovska.
Bashkëpunëtorë: Blagoja Varoshanec, Iva Dimovski, Vladimir Jançevski
Konservator: Ljupço Iljovski
Dizajni I ekspozitës: Jovan Ivanovski në bashkëpunim me Ivana Vasevën
Bashkëpunëtore për dizajnin: Iliana Petrushevska
Konteksti historik: Ivana Haxhievska
Realizimi teknik I dizajnit të ekspozitës: studentët e vitit III të programit të studimit Pikturë dhe praktika transmediale, në lëndët Teknika dhe praktika të aplikuara të pikturës dhe Pikturë dhe kërkime transmediale, pranë Fakultetit të Arteve të Bukura – Shkup (Emilija Atanasovska, Daniela Damjanoska, Ivana Dençevska, Mihaela Dimitrovska, Bojana Gjorshevska, Jovana Kirjakovska, Iva Laboska, Anastasija Nedeljkovska, Bojana Nikolova, Ana Risteska, Ema Taleska, Jovana Trajkova).
Ekspozita përbëhet nga vepra të koleksionit të Muzeut të Artit Bashkëkohor – Shkup, si dhe nga vepra të huazuara në bashkëpunim me institucione të tjera në vend dhe persona privatë.
Po sikur ta gjurmonim zhvillimin e artit bashkëkohor duke u nisur nga krijimtaria artistike e grave, duke marrë në shqyrtim kritik jo vetëm veprat e tyre, por edhe kontekstin shoqëror-politik, sociologjik dhe artistik që ato sfidojnë, çështjet gjinore me të cilat përballen dhe lartësitë artistike që arrijnë? A do të krijonte kjo jo vetëm dimensione të tjera etike, ontologjike, epistemologjike dhe filozofike, por edhe vizione të tjera për atë se çfarë nënkupton një botë artistike apo bota e artit? Çfarë zhvillimi historik, çfarë marrëdhëniesh dhe formash të artit do të nxiste këndvështrimi I grave mbi të kaluarën artistike? Dhe a është shfaqja e artisteve një dukuri rastësore, apo ato janë trajtuar si përjashtime, duke pasur parasysh trajtimin përgjithësisht të pabarabartë dhe diskriminues ndaj grave në të kaluarën?
Kjo nevojë për rishqyrtimin e kanoneve tradicionale dhe konkretizimin e historisë së artisteve, si dhe nevoja për të shkruar një histori të grave me synimin për ta bërë të dukshme praninë e tyre në histori, përbën një rivlerësim, rishqyrtim kritik apo plotësim të historisë së shkruar ekskluzivisht nga këndvështrimi dhe vështrimi I burrit të bardhë. Gratë kanë qenë gjithmonë të pranishme në të kaluarën dhe kanë marrë pjesë aktive në ndërtimin e shoqërisë në të gjitha fushat e saj, por kontributet e tyre dhe roli I tyre në zhvillimin e artit modern dhe bashkëkohor maqedonas shpesh kanë mbetur të panjohura, të pashënuara apo madje të (vetë)margjinalizuara. Kështu, historia e tyre është fragmentare dhe mungojnë të dhëna të mjaftueshme arkivore e dokumentare, në kuadër të mungesës së përgjithshme të kujdesit për ruajtjen sistematike të së kaluarës kulturore.
Prandaj, ideja e përgjithshme e ekspozitës TË PARAT. GRATË MES BURRAVE, e cila është pjesë e serisë së ekspozitave kuratoriale që, të shpërndara në hapësirë dhe kohë, ndërtojnë një version të ekspozitës së përhershme të Muzeut të Artit Bashkëkohor – Shkup, është të rikonfigurohen narrativat hegjemoniste dhe të ofrohen perspektiva të tjera mbi praktikat artistike të së kaluarës dhe paraqitjen e tyre. Pra, ekspozita synon të paraqesë në një vend një pjesë të krijimtarisë së disa artisteve dhe, përmes kësaj, ta rishqyrtojë atë në mënyrë kritike. Bëhet fjalë për artiste të lindura në gjysmën e parë të shekullit **, të cilat përbënin një lloj përjashtimi në botëkuptimin artistik autoritar mashkullor dhe perëndimocentrik, brenda të cilit vepronin në mënyrën e tyre të veçantë, duke u pozicionuar si një lloj të paftuarash, që jetonin në çarjet e historisë. Prandaj, ky kërkim është edhe një përpjekje për të krijuar një “histori të krijuar në çarje” (ose në hapësirat ndërmjetëse), ku gratë, pakicat dhe popujt e kolonizuar krijonin dije, filozofi dhe rezistencë jo përmes institucioneve zyrtare, nga të cilat ishin përjashtuar, por përmes “çarjeve” të fshehta të sistemit mbizotërues patriarkal dhe kolonial. Artistet e përfshira në këtë ekspozitë kanë lindur pak para dhe gjatë gjysmës së parë të shekullit **, deri në vitin 1949, brenda kufijve politikë të shtetit bashkëkohor maqedonas; ose janë deklaruar si maqedonase, megjithëse kanë lindur jashtë shtetit; ose kanë lindur jashtë, por e kanë ndërtuar karrierën e tyre në vend; apo kanë qenë profesoresha të disa prej artistëve më të rëndësishëm në vend. Ato kryesisht janë arsimuar në akademitë apo shkollat e mesme të rajonit ose në Shkup dhe kanë marrë pjesë aktive në jetën e arteve figurative pak para dhe gjatë dekadave të para pas Luftës së Dytë Botërore, ndërsa disa prej tyre vazhdojnë të jenë aktive edhe sot.
Artistet në ekspozitën TË PARAT. GRATË MES BURRAVE përfaqësojnë brezat e parë të artisteve që u përfshinë në mënyrë aktive në jetën profesionale artistike dhe në luftën për barazi. Këto artiste herë pas here çanin rrugën në botën e burrave dhe kapërcenin stigmat, duke qenë njëkohësisht edhe partnere të artistëve të njohur, motra, mikesha apo të njohura, nëna, e shpesh edhe vepruese pasive ose të tërthorta në skenën artistike vendore. Artistet e përfshira në ekspozitë kanë studiuar në Sofje, Beograd, Zagreb e më vonë edhe në Shkup dhe kanë sjellë me vete ndikime të ndryshme moderniste – nga realizmi akademik te ekspresionizmi, postimpresionizmi, abstraksioni dhe praktikat bashkëkohore konceptuale. Krijimtaria e tyre përfshin mediume të ndryshme: pikturë, grafikë, skulpturë, vizatim, tapiceri dhe tekstil, qeramikë, kostumografi dhe instalacion. Por, megjithëse gratë fituan formalisht të drejta të barabarta pas Luftës së Dytë Botërore, fusha artistike mbeti kryesisht e dominuar nga burrat. Artisteve u mundësoheshin më rrallë ekspozita personale; ato ishin më pak të përfaqësuara në koleksionet muzeale dhe në përmbledhjet historike; shpesh paraqiteshin si “përjashtime”, në vend që të trajtoheshin si pjesë e barabartë e lëvizjeve artistike; u duhej t’I harmonizonin ambiciet profesionale me pritshmëritë shoqërore të lidhura me familjen dhe kujdesin për shtëpinë. Për këtë arsye, shumë nga kontributet e tyre mbetën për një kohë të gjatë të hulumtuara në mënyrë të pamjaftueshme. Prandaj, këto artiste nuk duhen kuptuar vetëm si “gra artiste”, por si pjesëmarrëse aktive në formimin e artit modern dhe bashkëkohor maqedonas. Konteksti I tyre I përbashkët shënohet nga proceset e ndërtimit institucional të kulturës kombëtare dhe modernizimit të praktikave artistike, por edhe nga përpjekjet e vazhdueshme për të negociuar dukshmërinë dhe njohjen e grave në një fushë të dominuar për një kohë të gjatë nga burrat.
TË PARAT. GRATË MES BURRAVE është ekspozita e parë kërkimore e këtij lloji në këtë institucion. Krahas veprave dhe dokumentacionit, janë hulumtuar dhe paraqitur posaçërisht rrjetëzimi, format e organizimit dhe veprimi politik I grave të gjysmës së parë të shekullit **, si dhe perspektivat dhe (pa)mundësia e rindërtimit të historisë së grave në të kaluarën maqedonase, përmes një kërkimi autorial dhe teksti të historianes Ivana Haxhievska. Ky kërkim paraqet, në njëfarë mënyre, edhe sfondin politik që shërben si një lloj inkurajimi dhe mbështetjeje për shfaqjen e artisteve. Gjithashtu, në bashkëpunim me arkitektin Jovan Ivanovski, është realizuar një dizajn I posaçëm I ekspozitës, I cili, përmes një forme rizomatike, synon të paraqesë fuqinë e gjestit të gruas, shfaqjen e shpërndarë, por depërtuese dhe të vendosur të artisteve, mënyrat e bashkëpunimit, të të menduarit dhe të organizimit, si dhe rëndësinë e dokumentimit të pranisë së tyre.
Ekspozita është pjesë e programit vjetor të Muzeut të Artit Bashkëkohor, të mbështetur nga Ministria e Kulturës dhe Turizmit e Republikës së Maqedonisë së Veriut.
----------------------------
THE FIRST ONES. WOMEN AMONGST MEN
Research project and group exhibition
November 10, 2026 - March 21, 2027
Opening - November 10, 2026 / 8:00 PM
NI Museum of Contemporary Art - Skopje
Curator: Ivana Vaseva
Artists: Olga Benson, Marica Antonova Popstefanieva, Zora Petrović, Marija Malahova, Katja Eftimova, Keraca Visulčeva, Lena Stefanova, Ljubica Sokić, Vasilka Hristova, Nada Korda Sima, Vida Jocić, Marija Danova, Borka Avramova, Zagorka Zaga Malinkovska, Mena Spirovska - Menche, Rada Petrova Malkikj, Ljubica Nakova Donska, Jelena Patrnogić, Ljubica Andreevska - Ljupka, Persida Perchuklievska, Liljana Gjuzelova, Lepa Hadzi Dimova, Ilinka Gligorova Suza, Iskra Grabul, Mira Apostolska, Ruzhica Josifovska, Dragica Janeva, Miroslava Spirovska Mira, Jelena Risteska, Elena Doncheva Tancheva, Ana Temkova, Zorica Todorova Mladenovikj, Aneta Svetieva, Makedonka Andonova, Liljana Blazhevska, Evgenija Demnievska, Danica Markovska, Nada Nakova, Violeta Chaule Granka, Marija Tusha Iloska, Olga Milić, Tonkica Mitrovska, Sunchica Bozhinovska, Lidija Sazdovska.
Collaborators: Blagoja Varoshanec, Iva Dimovski, Vladimir Janchevski
Conservator: Ljupcho Iljovski
Exhibition Design: Jovan Ivanovski in collaboration with Ivana Vaseva
Design Collaborator: Iliana Petrushevska
Historical Context: Ivana Hadzievska
Technical Execution of the Exhibition Design: Third-year students from the Painting and Transmedia Practices study program, enrolled in the courses "Applied Painting Techniques and Practices" and "Painting and Transmedia Research" at the Faculty of Fine Arts, Skopje (Emilija Atanasovska, Daniela Damjanoska, Ivana Denchevska, Mihaela Dimitrovska, Bojana Gjorshevska, Jovana Kirjakovska, Iva Laboska, Anastasija Nedeljkovska, Bojana Nikolova, Ana Risteska, Ema Taleska, Jovana Trajkova)
The exhibition comprises works from the collection of the Museum of Contemporary Art (MoCA) – Skopje, as well as works loaned in collaboration with other national institutions and private individuals.
What if we were to trace the development of contemporary art starting from the artistic production of women artists, critically considering not only their creative work but also the socio-political, sociological, and artistic contexts they challenge, the gender issues they confront, and the artistic frontiers they push? Would this generate not only different ethical, ontological, epistemological, and philosophical dimensions, but also alternative visions of what constitutes an art context or an "Artworld"? What kind of historical development, relations, and art forms might emerge from women’s perspective on the history of art? Furthermore, is the emergence of women artists merely incidental, or are they viewed as exceptions in light of the broader history of unequal and discriminatory treatment of women?
The need to re-examine traditional canons and establish a history of women artists, along with the broader need to construct a history of women specifically intended to make their presence visible, represents a re-evaluation, a critical interrogation, or a supplementation of a history written exclusively from a white, male perspective. Women have always been present throughout history, actively participating in the creation of society across all its spheres; yet their contributions and their role in the development of Macedonian modern and contemporary art have frequently remained unrecognized, undocumented, or even (self-)marginalized. Consequently, the historical record concerning them remains fragmentary, with a scarcity of archival and documentary evidence compounded by a general lack of concern for the systematic preservation of the cultural past.
Thus, the central idea behind the exhibition THE FIRST ONES. WOMEN AMONGST MEN, part of a series of curatorial exhibitions that construct a version of the permanent collection display at the Museum of Contemporary Art (MoCA) - Skopje across different spaces and periods, is to reconfigure hegemonic narratives and offer alternative perspectives on past artistic practices and their representation. Specifically, the exhibition aims to bring together a selection of works by several women artists born in the first half of the 20th century. These women stood as exceptions within a male-dominated, authoritarian, and Western-centric artistic worldview. They navigated this landscape in their own distinctive way, carving out positions as a kind of "intruders," existing in the cracks of history. Consequently, this research also represents an attempt to construct a "history created within the fissures" (or the in-between spaces) - a realm in which women, minorities, and colonized peoples generated knowledge, philosophy, and resistance, not through official institutions (from which they were excluded), but through the hidden "cracks" in the dominant patriarchal and colonial system. The women artists included in this exhibition were born either shortly before or during the first half of the 20th century, up to 1949. They were born within the political borders of the contemporary Macedonian state, or identified as Macedonian despite having been born outside the country, or were born outside of the country but pursued their careers in it, or taught some of its most significant artists. They generally received their education at academies or secondary schools in the region or in Skopje and actively participated in the visual arts scene immediately before and during the first few decades after the Second World War, with some remaining active to this day.
The artists featured in the THE FIRST ONES. WOMEN AMONGST MEN represent the first generations of women artists to become actively involved in professional artistic life and the struggle for equality. These women occasionally broke into the male-dominated sphere and overcame stigmas, while also occupying roles as partners of well-known male artists, sisters, friends, acquaintances, or mothers. They often acted as passive or indirect participants in the local art scene. The artists included in this exhibition studied in Sofia, Belgrade, Zagreb, or later in Skopje, bringing with them diverse modernist influences - ranging from academic realism to expressionism, post-impressionism, abstraction, and contemporary conceptual practices. Their work encompasses various media: painting, printmaking, sculpture, drawing, tapestry and textiles, ceramics, costume design, and installation. Yet, although women were formally granted equal rights in Yugoslavia following the Second World War, the field of art remained predominantly male-dominated. Women artists were less frequently granted solo exhibitions; they were underrepresented in museum collections and historical surveys; they were often portrayed as "exceptions" rather than as equal participants in artistic movements; and they had to reconcile their professional ambitions with societal expectations regarding family and domestic responsibilities. Consequently, many of their contributions remained under-researched for a long time. These artists should therefore not be understood merely as "women artists," but as active participants in the shaping of modern and contemporary Macedonian art. Their shared context is defined by the processes of institution-building within the national culture and the modernization of artistic practices, as well as by the ongoing negotiation of women’s visibility and recognition in a field long dominated by men.
THE FIRST ONES: WOMEN AMONGST MEN is the first research-based exhibition of its kind at the institution. In addition to the artworks and documentation, the exhibition explores and presents the networking, organizational forms, and political activism of women during the first half of the 20th century. It also examines the perspectives and the (im)possibility of reconstructing the history of women within the Macedonian past. This research and the accompanying text by historian Ivana Hadzievska, outline the political backdrop that served to encourage and support the emergence of women artists. Furthermore, in collaboration with architect Jovan Ivanovski, a unique exhibition design has been created. Using a rhizomatic like structure, it aims to convey the strength of the women’s gesture and the dispersed yet penetrating and resolute presence of women artists, as well as their modes of collaboration, thought, and organization, and the importance of documenting their presence in history.
The exhibition is part of the annual program of the Museum of Contemporary Art, supported by the Ministry of Culture and Tourism of the Republic of North Macedonia.
Advertisement
Event venue
Samoilova 17, Skopje, North Macedonia, Macedonia, The Former Yugoslav Republic Of
Tickets
Concerts, fests, parties, meetups — all the happenings, one place.