Advertisement
Czy czas konfesyjnych, tożsamościowych narracji dobiegł końca? W najnowszej polskiej sztuce coraz częściej to, co dotąd podawane było na tacy, bywa zasłonięte, rozmyte albo ustawione tak, że trzeba się schylić, przecisnąć lub zmrużyć oczy, by cokolwiek zobaczyć. Czy to zaledwie rynkowa moda, czy wręcz przeciwnie – akt sprzeciwu osób artystycznych wobec utowarowienia wszystkiego, z ich biografiami i tożsamością włącznie?Jak przekonuje w opublikowanym na łamach „Szumu” eseju Zuzanna Stempska, hermetyczność może być strategią obronną, a nie błędem komunikacyjnym. Ale czy w rzeczywistości, w której przyszło nam funkcjonować, opór jest jeszcze możliwy, skoro rynek błyskawicznie potrafi przerobić go na estetyczne opakowanie? Czy można pozwolić sobie na wieloznaczność, jeśli instytucje, konkursy i galerie nagradzają formułowanie jasnych, dosłownych komunikatów? I wreszcie: co ta tendencja mówi o doświadczeniu pokolenia wychowanego na „nędznych obrazach”, a następnie wrzuconego w system, który oczekuje od niego emocjonalnego obnażania się?
🟢 Podczas kolejnej debaty organizowanej przez „Szum” we współpracy z Muzeum Sztuki Nowoczesnej porozmawiamy o tym z autorką tekstu Zuzanną Stempską, artystką Zuzą Golińską oraz kuratorką Jagną Lewandowską. Spotkanie poprowadzi Piotr Policht.
Zuzanna Stempska – Artystka wizualna, autorka tekstów, badaczka sztuki. Entuzjastka patyków i praktyk postartystycznych. Absolwentka Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu. Współzałożycielka Artystycznego Związku Sportowego.
Zuza Golińska – Artystka multidyscyplinarna, której praktyka bada wpływ architektury i przestrzeni publicznej na jednostkę. W swojej twórczości analizuje, w jaki sposób na dobrostan fizyczny i psychiczny wpływa psychologia przestrzeni, zwłaszcza w kontekście przyspieszenia cywilizacyjnego i późnego kapitalizmu. W ostatnich pracach skupia się na wyobrażaniu przyszłych krajobrazów, ze szczególnym naciskiem na pozostałości po obecności człowieka – takie jak ruiny i odpady przemysłowe – wyznaczające koniec pracy kierowanej przez człowieka.
Jagna Lewandowska – Kuratorka w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie. Absolwentka programu kuratorskiego De Appel w Amsterdamie. W latach 2012–2016 była członkinią kolektywu galeryjnego New Roman. Kuratorka i współkuratorka wystaw, m.in. Andrzej Jórczak. Patrząc na Alpha Ursae (Fundacja Arton, Warszawa, 2014), Brace for Impact (De Appel, Amsterdam, 2018), Wiek półcienia. Sztuka w czasach planetarnej zmiany (Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, 2020; wspólnie z Sebastianem Cichockim), Gizela Mickiewicz. Przenoszenie widoków (Galeria SKALA, Poznań, 2024), Poczekalnia (Fundacja KRAINA, Warszawa; Cinemateque, Lipsk, 2024). Jest także kuratorką festiwalu sztuki dźwięku i filmu artystycznego Sonics & Scenics (Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, 2025). Aktualnie w MSN można oglądać współkuratorowaną przez nią wystawę Rzeźba po stabilności (Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, 2026–2027).
🟢 Punktem wyjścia do dyskusji będzie esej Zuzanny Stempskiej: https://magazynszum.pl/zaciemnienie-pola-o-prawie-do-nieprzejrzystosci-w-mlodej-polskiej-sztuce/
🟢 wstęp na debatę jest darmowy
obraz w tle wydarzenia: Karolina Szwed, "World Money (cafe Amatorska)", 2025, olej na płótnie, 40 x 50 cm, dzięki uprzejmości artystki
Advertisement
Event venue
Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie / Museum of Modern Art in Warsaw, ulica Marszałkowska 107, 00-110 Warszawa, Polska, Warsaw, Poland
Tickets
Concerts, fests, parties, meetups — all the happenings, one place.
Discover more events by tag
Conferences in WarsawExhibitions in WarsawPhotography in WarsawArt in WarsawFine-arts in WarsawLiterary-art in Warsaw