Advertisement
🟥 Eurydyka umiera w tragicznych okolicznościach. Orfeusz zostaje sam. Co dalej?Przez żałobę przechodzimy różnymi drogami. Jedna wiedzie najpierw przez sawanny, potem przez górzyste krajobrazy i morza; inna zaczyna się przy kole podbiegunowym, przechodzi kilka stref czasowych i klimatycznych. Są ludzie, którzy zaczynają ubierać się na czarno. Są tacy, co nie płaczą, choć czują że powinni.
We współczesnym świecie żałoba została usunięta ze sfery publicznej. Rytuały, które w archaicznych społecznościach miały łączyć jednostkę ze zbiorowością, a przerwane życie z życiem, które dalej się toczy, wygasły lub zostały podważone. Kultura zapomnienia, traktująca żałobę jako anomalię albo przeszkodę na drodze do szczęścia i sukcesu, nie uczy nas tracenia, uniemożliwiając dojrzałą odpowiedź na traumatyczne zbiorowe doświadczenia, takie jak pandemie, katastrofy naturalne czy konflikty wojenne.
W „Orfeuszu” przywołujemy antyczny mit, aby zadać pytanie o sposoby przeżywania utraty, o zapomniane albo nowe rytuały i ich potencjał wydobywania człowieka z samotności. Żałoba interesuje nas tak w wymiarze intymnym, jak i politycznym: podważając wszechobecny nakaz ciągłej produktywności ma przecież w sobie potencjał antysystemowy, a rozmowa o żałobie daje szansę na wzmocnienie relacji społecznych i solidarne przeżywanie bólu.
Kiedy wychodząc z Hadesu Orfeusz się odwraca, traci Eurydykę na zawsze. Ten gest – najczęściej interpretowany jako chwila słabości – staje się powracającym w przedstawieniu refrenem, wokół którego buduje się teatralna rzeczywistość „Orfeusza” i pogrążonych w żałobie Orfeuszy.
🟥🟥🟥
▼ DATY
29.10 (czwartek), godz. 12:00 i godz. 19:00
30.10 (piątek), godz. 19:00
31.10 (sobota), godz. 17:00
▼ BILETY
www.bilety.trwarszawa.pl
▼ STRONA WYDARZENIA
https://trwarszawa.pl/program/orfeusz/
‼️ UWAGA: Treści wrażliwe ‼️
Spektakl porusza temat śmierci i żałoby.
W spektaklu wykorzystywane są światła stroboskopowe oraz dym, pojawiają się używki (papierosy, alkohol) oraz wulgaryzmy.
🟥🟥🟥
reżyseria: Anna Smolar
scenariusz i dramaturgia: Anna Smolar, Tomasz Śpiewak
monologi i dialogi: Jacek Beler, Jan Dravnel, Mateusz Górski, Natalia Kalita, Anna Smolar, Tomasz Śpiewak, Justyna Wasilewska, Julia Wyszyńska
scenografia i kostiumy: Anna Met
choreografia scen lalkowych: Natalia Sakowicz
muzyka: Enchanted Hunters (Magdalena Gajdzica, Małgorzata Penkalla)
reżyseria światła: Rafał Paradowski
autorka lalki: Olga Ryl-Krystianowska
asystenci reżyserki: Katarzyna Gawryś, Tymoteusz Sarosiek, Wojciech Sobolewski
inspicjentka: Monika Tuniewicz
kierowniczka produkcji: Magda Igielska
fot. Karolina Jóźwiak
kierownik techniczny: Michał Golasa
zastępca kierownika technicznego: Andrii Pogorielov
realizatorzy dźwięku: Piotr Domiński, Andrii Pogorielov, Jakub Sapka, Jerzy Szelewicz
realizatorzy światła: Daniel Sanjuan Ciepielewski, Jędrzej Jęcikowski, Konrad Kajak, Kacper Stykowski
charakteryzatorki: Milena Jura, Dominika Zatońska
garderobiane: Elżbieta Kołtonowicz, Teresa Rutkowska
brygadzista sceny: Łukasz Winkowski
rekwizytorzy: Mariusz Basiak, Marcin Puanecki, Tomasz Trojanowski
montażyści: Mariusz Basiak, Paweł Iwaniuk, Marcin Puanecki, Tomasz Trojanowski, Łukasz Winkowski
spec. budowy dekoracji, ślusarz: Tomasz Ciężarek
stolarz: Tadeusz Tomaszewski
Proces twórczy spektaklu był wsparty warsztatami prowadzonymi przez Anję Franczak z Instytutu Dobrej Śmierci.
Element kostiumu „sweter Cerbera” został zaprojektowany i wykonany przez Ludmiłę Bubanovą.
Dziękujemy Towarzystwu Autorów i Wydawców Prac Naukowych UNIVERSITAS za udzielenie nieodpłatnej licencji do przekładu na język polski utworu pochodzącego z książki „Tryumf śmierci. Antropologia żałoby” Alfonso M. di Noly.
Advertisement
Event venue
ul. Marszałkowska 8, 00-581 Warsaw, Poland, ulica Marszałkowska 8, 00-581 Warszawa, Polska, Warsaw, Poland
Tickets
Concerts, fests, parties, meetups — all the happenings, one place.