Advertisement
Magdalena Abakanowicz. Bambini→ Instalację słynnej rzeźbiarki można oglądać od 6 listopada w oddziale Muzeum Narodowego w Gdańsku w Zielonej Bramie. Otwarciu wystawy 6 listopada o 10.00 będzie towarzyszyć sesja naukowa poświęcona Abakanowicz w Akademii Sztuk Pięknych.
„Bambini” to przestrzenna kompozycja składająca się z 83 rzeźb – bezgłowych i bezrękich postaci z betonu i drewna. Była wystawiana m.in. w Nowym Jorku, Paryżu, Berlinie, Madrycie i Warszawie.
W maju Senat Rzeczypospolitej Polskiej ustanowił rok 2027 Rokiem Magdaleny Abakanowicz. Muzeum Narodowe w Gdańsku antycypuje jego obchody już w ostatnim kwartale roku poprzedniego.
▪️ Magdalena Abakanowicz – jedna z najbardziej znanych na świecie polskich artystek – uczyła się w Państwowym Liceum Sztuk Plastycznych w Gdyni, w 1949 roku zaczęła studia w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Gdańsku, a rok później przeniosła się na Akademię Sztuk Pięknych w Warszawie.
Światową sławę przyniósł jej udział w Międzynarodowym Biennale Tkaniny w Lozannie w 1962 roku z trójwymiarową instalacją Kompozycja białych form. Za to przełomowe, zarówno w sztuce tkaniny, jak i rzeźby, dzieło otrzymała w 1965 roku złoty medal na Biennale w São Paulo. Jej monumentalne, przestrzenne formy z wełny, lnu, nici i barwionego włókna sizalowego od nazwiska artystki nazwano abakanami.
Od połowy lat 70. coraz większe znaczenie w jej twórczości zaczęły odgrywać monumentalne rzeźby humanoidalne. Powstały wówczas m.in. „Alteracje” – dwanaście wydrążonych postaci siedzących w rzędzie, „Głowy” – wielkie formy przypominające ludzkie głowy pozbawione twarzy oraz „Plecy i Postacie” siedzące przedstawiające ludzkie korpusy. Motyw anonimowego człowieka ukazanego jako część większej zbiorowości stał się jednym z najważniejszych tematów jej twórczości.
👉🏻 W latach 1986–2008 powstały zespoły rzeźb przedstawiających stojące postaci: „Tłum I”, „Tłum II”, „Tłum III”, „Mędrcy”, „Hurma”, „Bambini” i „Odwróceni”. W tych pracach artystka poruszała tematy relacji jednostki i zbiorowości, anonimowości oraz doświadczenia ludzkiej egzystencji.
Od początku lat 80. realizowała również monumentalne projekty plenerowe, które nazywała „przestrzeniami doświadczenia”. Powstały głównie poza granicami Polski. Do najważniejszych należą „Sarkofagi w szklanych domach” we Francji – cztery formy z drewna i metalu przypominające sarkofagi zamknięte w przeszklonych konstrukcjach; „Katarsis” pod Florencją – grupa 33 odlanych z brązu bezosobowych postaci o wysokości około trzech metrów; „Negev” przy Israel Museum w Jerozolimie – siedem kamiennych kręgów o średnicy 280 centymetrów; „Przestrzeń smoka” w Seulu, składająca się z dziesięciu monumentalnych głów zwierzęcych czy „Przestrzeń umilkłych istnień w Hiroszimie”, złożona z 40 odlanych z brązu nadnaturalnej wielkości figur z cyklu „Plecy”.
▪️ „Bambini” składa się z 83 rzeźb z betonu i drewna. Są to bezgłowe i bezrękie postaci wielkości dziecka.
– To jedna z największych realizacji w dorobku Abakanowicz i jedyna, która przedstawia postaci dziecięce. Mówiła, że nie interesuje jej portret konkretnej osoby, a jednak każdą z tych przestrzennych, pustych w środku figur, które nazywała skorupami ludzkiego ciała, potraktowała indywidualnie, nadając jej odrębny charakter. Beton w jej dłoniach stał się tworzywem wyjątkowo plastycznym – kruchym, z fakturą pełną pęknięć i rys, wręcz organicznym – opowiada kuratorka wystawy Małgorzata Ruszkowska. – Interesowało ją napięcie między jednostką a zbiorowością.
Tytułowe „Bambini”, czyli postaci dziecięce ustawione w nieregularnych szeregach, nasuwają na myśl szkolną opresję uroczystych apeli, formatowanie psychiki dziecięcej do społecznych struktur już od najmłodszych lat. Dehumanizują poprzez zbiorowe doświadczenie kolejno następujących po sobie generacji. Odzierają z indywidualności rodzące się dziecięce doświadczenia i budzącą się w nich wyobraźnię. W Tłumach Abakanowicz zderzamy się z doświadczeniem dorosłości i funkcjonowania w utartych społecznych strukturach. Postawienie w takiej sytuacji postaci dziecięcych jako bezgłowych i bezrękich skorup wydaje się tym bardziej brutalne i złowieszcze.
Abakanowicz pisała: „Nie tworzę, żeby dekorować świat”, „chcę tworzyć sytuacje i wprowadzać w nie widza”. Pokazywała moment, w którym jednostka znika w tłumie, a siłę zbiorowości wyrażała poprzez monumentalną skalę kompozycji. „Jednostka jest krucha, tłum jest potężny”. „Bambini” powstawało w latach 1998–1999, po raz pierwszy zostało zaprezentowane na indywidualnej wystawie artystki w Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku. Potem można je było oglądać w ogrodach Pałacu Królewskiego w Paryżu, Berlinie, Madrycie, Warszawie i innych miastach Europy.
Magdalena Abakanowicz. Bambini
→ 6.11–4.04.2027
Oddział Zielona Brama MNG
▪️ Długi Targ 24, Gdańsk
kurator: Małgorzata Ruszkowska
współpraca: Gabriela Brdej, Joanna Szymula-Grygiel
opracowanie graficzne: Dominika Gzowska
redakcja i korekta: Agnieszka Kochanowska
promocja: Klaudia Ficak, Agnieszka Kochanowska, Justyna Sobotka
Dział Inwentarzy: Marta Wołyńska
edukacja: Nadzieja Grabińska, Emilia Kalinowska
konserwacja: Kamila Ślefarska, Cátia Viegas-Wesołowska
montaż: Artur Mejer, Krzysztof Ruciński,
Alfred Szkudlarek, Sławomir Wojtkowski
współpraca organizacyjna: Paweł Powirski,
Anna Wojdat-Zielińska
dyrektor: Piotr Stasiowski
Współpraca: Omena Art Foundation, Fundacja Marty Magdaleny Abakanowicz Kosmowskiej i Jana Kosmowskiego
Partnerzy: InvestGDA, Akademia Sztuk Pięknych w Gdańsku
Patroni medialni: Radio Gdańsk, Magazyn Teraz, trójmiasto.pl, gdansk.pl, Magazyn Presitiz
🇬🇧 ENG 🇬🇧
Magdalena Abakanowicz. Bambini
The celebrated sculptor’s installation goes on display at the Green Gate, a branch of the National Museum in Gdańsk, on 6 November. Bambini is a three-dimensional composition consisting of 83 sculptures – headless, armless figures made of concrete and wood. The installation has been exhibited in cities including New York, Paris, Berlin, Madrid and Warsaw.
In May, the Senate of the Republic of Poland declared 2027 the Year of Magdalena Abakanowicz. The National Museum in Gdańsk is beginning its celebrations in the final quarter of the preceding year.
Magdalena Abakanowicz, one of Poland’s best-known artists internationally, studied at the State Secondary School of Fine Arts in Gdynia. In 1949, she began studying at the State Higher School of Fine Arts in Gdańsk, moving to the Academy of Fine Arts in Warsaw a year later.
Her participation in the International Tapestry Biennial in Lausanne in 1962, where she presented the three-dimensional installation Composition of White Forms, brought her international recognition. In 1965, she was awarded the gold medal at the São Paulo Biennial for this work. A landmark in both textile art and sculpture, it marked a turning point in her artistic practice. Her monumental, three-dimensional forms made of wool, linen, thread and dyed sisal fibre became known as abakans, a term derived from the artist’s surname.
Spaces of Experience
From the mid-1970s onwards, monumental humanoid sculptures began to play an increasingly important role in Abakanowicz’s work. These included Alterations – twelve hollow figures seated in a row; Heads – large forms resembling human heads without faces; and Backs and Seated Figures, depicting human torsos. The anonymous individual, presented as part of a larger group, became one of the central themes of her artistic practice.
Between 1986 and 2008, she created groups of sculptures depicting standing figures: Crowd I, Crowd II, Crowd III, The Wise Men, Hurma, Bambini and The Turned. In these works, the artist explored the relationship between the individual and the collective, anonymity and the experience of human existence. From the early 1980s onwards, she also created monumental outdoor installations, which she called “spaces of experience”. Most of these were realised outside Poland. Among the most significant are Sarcophagi in Glass Houses in France – four wood-and-metal forms resembling sarcophagi, enclosed in glass structures; Katharsis near Florence – a group of 33 impersonal bronze figures, each approximately three metres tall; Negev at the Israel Museum in Jerusalem – seven stone circles, each 280 centimetres in diameter; Dragon’s Space in Seoul, comprising ten monumental animal heads; and Space of Silent Beings in Hiroshima, consisting of 40 larger-than-life bronze figures from the Backs series.
The Individual Is Fragile, the Crowd Is Powerful
Bambini consists of 83 sculptures made of concrete and wood. They are headless, armless figures the size of children.
“This is one of the largest works in Abakanowicz’s oeuvre and the only one to depict children. She said she was not interested in portraying a specific individual, yet she treated each of these three-dimensional, hollow figures – which she called shells of the human body – individually, giving each its own distinct character. In her hands, concrete became an exceptionally malleable material: fragile, with a surface full of cracks and fissures, almost organic,” explains exhibition curator Małgorzata Ruszkowska. “She was interested in the tension between the individual and the collective.”
The Bambini figures, depicting children arranged in irregular rows, evoke the oppressive atmosphere of formal school assemblies and the shaping of children’s minds to fit social structures from an early age. Through the collective experience of successive generations, they become dehumanised. The individuality of childhood experiences and the imagination beginning to emerge in each child are stripped away. In Abakanowicz’s Crowds, we confront the experience of adulthood and of functioning within established social structures. Placing child figures in this context, as headless, armless shells, makes the work all the more brutal and ominous.
Abakanowicz wrote: “I do not create in order to decorate the world” and “I want to create situations and draw the viewer into them.” She captured the moment when the individual disappears into the crowd, expressing the power of the collective through the monumental scale of her compositions. “The individual is fragile, the crowd is powerful.”
Bambini was created in 1998–1999 and was first presented at the artist’s solo exhibition at the Metropolitan Museum of Art in New York. It was subsequently exhibited in the gardens of the Palais-Royal in Paris, as well as in Berlin, Madrid, Warsaw and other European cities.
curator: Małgorzata Ruszkowska
cooperation: Gabriela Brdej, Joanna Szymula-Grygiel
graphic design: Dominika Gzowska
editing and proofreading: Agnieszka Kochanowska
promotion: Klaudia Ficak, Agnieszka Kochanowska, Justyna Sobotka
Registrar's Office: Marta Wołyńska
education: Nadzieja Grabińska, Emilia Kalinowska
conservation: Kamila Ślefarska, Cátia Viegas-Wesołowska
installation: Artur Mejer, Krzysztof Ruciński,
Alfred Szkudlarek, Sławomir Wojtkowski
organizational support: Paweł Powirski,
Anna Wojdat-Zielińska
director: Piotr Stasiowski
Advertisement
Event venue
ulica Długi Targ 24, 80-828 Gdańsk, Polska, ulica Długi Targ 24, 80-828 Gdańsk, Polska, Gdansk, Poland
Tickets
Concerts, fests, parties, meetups — all the happenings, one place.