Advertisement
W 2026 roku DSH świętuje swoje 20. urodziny. Z tej okazji zapraszamy na wyjątkową wystawę blisko 𝟏𝟑𝟎 𝐳𝐝𝐣𝐞̨𝐜́ 𝐄𝐥𝐥𝐢𝐨𝐭𝐭𝐚 𝐄𝐫𝐰𝐢𝐭𝐭𝐚, 𝐥𝐞𝐠𝐞𝐧𝐝𝐚𝐫𝐧𝐞𝐠𝐨 𝐟𝐨𝐭𝐨𝐠𝐫𝐚𝐟𝐚 𝐚𝐠𝐞𝐧𝐜𝐣𝐢 𝐌𝐚𝐠𝐧𝐮𝐦 𝐏𝐡𝐨𝐭𝐨𝐬.To pierwsza w Polsce tak obszerna, retrospektywna ekspozycja, ukazująca ponad 70 lat pracy Erwitta – artysty, który do dziś inspiruje fotografki i fotografów różnych pokoleń na całym świecie.
𝐄𝐥𝐥𝐢𝐨𝐭𝐭 𝐄𝐫𝐰𝐢𝐭𝐭 urodził się w Paryżu. Dzieciństwo spędził we Włoszech. Dekadę później jego rodzina powróciła do Francji, by tuż przed wybuchem II wojny światowej przenieść się do Stanów Zjednoczonych. Zaczął fotografować we wczesnej młodości. W ciągu kilkudziesięciu lat kariery zawodowej dokumentował historię polityczną i społeczną ** wieku. Jako fotoreporter podróżował po USA, Europie, Kubie, Nikaragui, Meksyku, Japonii i Pakistanie. Zajmował się również reklamą i filmem. Gdy w 1953 roku, na zaproszenie Roberta Capy dołączył do prestiżowej agencji Magnum, pracował już jako freelancer, a jego zdjęcia były publikowane w czołowych amerykańskich magazynach. Na zlecenie magazynu „Time” fotograf dwukrotnie odwiedził Polskę (w 1959 i 1964 roku), wykonując zdjęcia mi.in. w Warszawie, Krakowie, Częstochowie i Gdańsku. Pod koniec lat 60. Erwitt przez trzy lata był prezesem Magnum.
Przez kilka dekad Elliott Erwitt uwieczniał życie codzienne zwykłych i niezwykłych ludzi, dokumentował chwile ulotne i historyczne z niezwykłą dbałością, ale przede wszystkim z humorem i oddaniem. Sposób, w jaki patrzył na Paryż, Nowy Jork, Saint Tropez czy Warszawę, zmienił sposób, w jaki ludzie postrzegali te miejsca i jak o nich opowiadali. Nikt inny fotografując psy, tak dobrze nie sportretował ich właścicieli, prawdopodobnie dlatego prace te należą do najbardziej uwielbianych i zarazem ikonicznych w jego niezwykłym dorobku.
🟠🟠🟠
ELLIOTT ERWITT. RETROSPEKTYWA to wydarzenie nie tylko dla wielbicieli i znawców fotografii. Prezentowane na wystawie fotografie artysty są przykładem połączenia dowcipu, absurdu i elegancji – charakterystycznej dla jego twórczości perspektywy.
Tym samym kuratorki zwracają uwagę na jasną stronę natury człowieka, odwołują się do piękna zwykłych chwil, które zazwyczaj umykają pod ciężarem codzienności.
𝐸𝑙𝑙𝑖𝑜𝑡𝑡 𝐸𝑟𝑤𝑖𝑡𝑡 𝑏𝑦ł 𝑤𝑠𝑧𝑒𝑐ℎ𝑠𝑡𝑟𝑜𝑛𝑛𝑦𝑚 𝑎𝑟𝑡𝑦𝑠𝑡𝑎̨, 𝑘𝑡𝑜́𝑟𝑦 𝑛𝑎 𝑠𝑤𝑜𝑖𝑐ℎ 𝑧𝑑𝑗𝑒̨𝑐𝑖𝑎𝑐ℎ 𝑢𝑤𝑖𝑒𝑐𝑧𝑛𝑖ł 𝑐𝑜𝑑𝑧𝑖𝑒𝑛𝑛𝑒 𝑧̇𝑦𝑐𝑖𝑒, 𝑤𝑎𝑧̇𝑛𝑒 𝑚𝑜𝑚𝑒𝑛𝑡𝑦 𝑤 ℎ𝑖𝑠𝑡𝑜𝑟𝑖𝑖, 𝑧𝑤𝑦𝑘ł𝑦𝑐ℎ 𝑙𝑢𝑑𝑧𝑖, 𝑜𝑠𝑜𝑏𝑖𝑠𝑡𝑜𝑠́𝑐𝑖 𝑠ℎ𝑜𝑤-𝑏𝑖𝑧𝑛𝑒𝑠𝑢 𝑖 𝑝𝑜𝑙𝑖𝑡𝑦𝑘𝑖 𝑜𝑟𝑎𝑧… 𝑝𝑠𝑦. 𝐽𝑒𝑔𝑜 𝑓𝑜𝑡𝑜𝑔𝑟𝑎𝑓𝑖𝑎, 𝑡𝑜 𝑛𝑖𝑒𝑧𝑤𝑦𝑘ł𝑦 𝑧𝑎𝑝𝑖𝑠 𝑐𝑧𝑎𝑠𝑢 𝑖 𝑚𝑖𝑒𝑗𝑠𝑐. 𝑁𝑖𝑒𝑝𝑜𝑤𝑡𝑎𝑟𝑧𝑎𝑙𝑛𝑒, 𝑝𝑖𝑒̨𝑘𝑛𝑒 𝑧́𝑟𝑜́𝑑ł𝑜 ℎ𝑖𝑠𝑡𝑜𝑟𝑦𝑐𝑧𝑛𝑒, 𝑝𝑟𝑜𝑤𝑜𝑘𝑢𝑗𝑎̨𝑐𝑒 𝑑𝑜 𝑚𝑦𝑠́𝑙𝑒𝑛𝑖𝑎 𝑖 𝑗𝑒𝑑𝑛𝑜𝑐𝑧𝑒𝑠́𝑛𝑖𝑒 𝑠𝑝𝑟𝑎𝑤𝑖𝑎𝑗𝑎̨𝑐𝑒 𝑝𝑟𝑧𝑦𝑗𝑒𝑚𝑛𝑜𝑠́𝑐́ – podkreśla współkuratorka wystawy, 𝐊𝐚𝐭𝐚𝐫𝐳𝐲𝐧𝐚 𝐏𝐮𝐜𝐡𝐚𝐥𝐬𝐤𝐚.
𝑊𝑝ł𝑦𝑤, 𝑗𝑎𝑘𝑖 𝑝𝑟𝑎𝑐𝑒 𝐸𝑟𝑤𝑖𝑡𝑡𝑎 𝑤𝑦𝑤𝑎𝑟ł𝑦 𝑛𝑎 𝑘𝑎𝑛𝑜𝑛 𝑓𝑜𝑡𝑜𝑔𝑟𝑎𝑓𝑖𝑖 𝑋𝑋 𝑤𝑖𝑒𝑘𝑢, 𝑗𝑒𝑠𝑡 𝑛𝑖𝑒 𝑑𝑜 𝑝𝑟𝑧𝑒𝑐𝑒𝑛𝑖𝑒𝑛𝑖𝑎 – dodaje współkuratorka, 𝐁𝐞𝐚𝐭𝐚 Ł𝐲𝐳̇𝐰𝐚-𝐒𝐨𝐤𝐨́ł – 𝐸𝑙𝑖𝑜𝑡𝑡 𝐸𝑟𝑤𝑖𝑡𝑡 𝑛𝑖𝑒 𝑏𝑎ł 𝑠𝑖𝑒̨ 𝑠́𝑤𝑖𝑎𝑡𝑎, 𝑏𝑦𝑐́ 𝑚𝑜𝑧̇𝑒 𝑑𝑙𝑎𝑡𝑒𝑔𝑜 – 𝑐𝑜 𝑤𝑖𝑑𝑎𝑐́ 𝑛𝑎 𝑧𝑑𝑗𝑒̨𝑐𝑖𝑎𝑐ℎ – 𝑧̇𝑒 𝑏𝑦ł 𝑛𝑖𝑚 𝑧𝑎𝑐ℎ𝑤𝑦𝑐𝑜𝑛𝑦. 𝑆𝑧𝑢𝑘𝑎ł 𝑤 𝑙𝑢𝑑𝑧𝑖𝑎𝑐ℎ 𝑝𝑖𝑒̨𝑘𝑛𝑎, 𝑝𝑟𝑎𝑤𝑑𝑦, 𝑧𝑎𝑠́ 𝑏𝑒̨𝑑𝑎̨𝑐 𝑤𝑜𝑏𝑒𝑐 𝑛𝑖𝑐ℎ 𝑠𝑧𝑐𝑧𝑒𝑟𝑦𝑚, 𝑝𝑜𝑟𝑡𝑟𝑒𝑡𝑜𝑤𝑎ł 𝑖𝑐ℎ 𝑡𝑟𝑜𝑐ℎ𝑒̨ 𝑛𝑎 𝑝𝑜𝑤𝑎𝑧̇𝑛𝑖𝑒, 𝑎 𝑟𝑜́𝑤𝑛𝑜𝑐𝑧𝑒𝑠́𝑛𝑖𝑒 𝑧̇𝑎𝑟𝑡𝑜𝑏𝑙𝑖𝑤𝑖𝑒. 𝑁𝑎𝑗𝑠ł𝑦𝑛𝑛𝑖𝑒𝑗𝑠𝑧𝑒 𝑓𝑜𝑡𝑜𝑔𝑟𝑎𝑓𝑖𝑒 𝐸𝑟𝑤𝑖𝑡𝑡𝑎 𝑠𝑎̨ 𝑐𝑎ł𝑘𝑖𝑒𝑚 𝑠𝑒𝑟𝑖𝑜, 𝑎 𝑡𝑟𝑜𝑐ℎ𝑒̨ 𝑛𝑖𝑒, 𝑝𝑜𝑧𝑤𝑎𝑙𝑎𝑗𝑎̨ 𝑠𝑝𝑜𝑗𝑟𝑧𝑒𝑐́ 𝑛𝑎 𝑠𝑖𝑒𝑏𝑖𝑒 𝑧 𝑑𝑦𝑠𝑡𝑎𝑛𝑠𝑢, 𝑠𝑎̨ 𝑎𝑓𝑖𝑟𝑚𝑎𝑐𝑗𝑎̨ 𝑧̇𝑦𝑐𝑖𝑎 𝑖 𝑤𝑦𝑤𝑜ł𝑢𝑗𝑎̨ 𝑢𝑠́𝑚𝑖𝑒𝑐ℎ 𝑛𝑎 𝑡𝑤𝑎𝑟𝑧𝑦 𝑜𝑔𝑙𝑎̨𝑑𝑎𝑗𝑎̨𝑐𝑦𝑐ℎ.
𝐑𝐞𝐭𝐫𝐨𝐬𝐩𝐞𝐤𝐭𝐲𝐰𝐞̨ 𝐣𝐞𝐝𝐧𝐞𝐠𝐨 𝐳 𝐧𝐚𝐣𝐰𝐚𝐳̇𝐧𝐢𝐞𝐣𝐬𝐳𝐲𝐜𝐡 𝐰𝐬𝐩𝐨́ł𝐜𝐳𝐞𝐬𝐧𝐲𝐜𝐡 𝐟𝐨𝐭𝐨𝐠𝐫𝐚𝐟𝐨́𝐰 𝐦𝐨𝐳̇𝐧𝐚 𝐨𝐠𝐥𝐚̨𝐝𝐚𝐜́ 𝐨𝐝 𝟐𝟎 𝐦𝐚𝐫𝐜𝐚 𝐝𝐨 𝟐𝟎 𝐰𝐫𝐳𝐞𝐬́𝐧𝐢𝐚 𝐰 𝐠𝐚𝐥𝐞𝐫𝐢𝐢 𝐃𝐒𝐇 (𝐮𝐥. 𝐊𝐚𝐫𝐨𝐰𝐚 𝟐𝟎, 𝐖𝐚𝐫𝐬𝐳𝐚𝐰𝐚). 𝟐𝟏 𝐢 𝟐𝟐 𝐦𝐚𝐫𝐜𝐚 𝐳𝐚𝐩𝐫𝐚𝐬𝐳𝐚𝐦𝐲 𝐧𝐚 𝐰𝐞𝐞𝐤𝐞𝐧𝐝 𝐨𝐭𝐰𝐚𝐫𝐜𝐢𝐚 𝐰𝐲𝐬𝐭𝐚𝐰𝐲 𝐢 𝐨𝐩𝐫𝐨𝐰𝐚𝐝𝐳𝐚𝐧𝐢𝐞 𝐤𝐮𝐫𝐚𝐭𝐨𝐫𝐬𝐤𝐢𝐞 (𝟐𝟐 𝐦𝐚𝐫𝐜𝐚, 𝐠.𝟏𝟑:𝟎𝟎).
Fot. Nowy Jork, USA, około 1950 © Elliott Erwitt / Magnum Photos
🔶𝐄𝐋𝐋𝐈𝐎𝐓𝐓 𝐄𝐑𝐖𝐈𝐓𝐓. 𝐑𝐄𝐓𝐑𝐎𝐒𝐏𝐄𝐊𝐓𝐘𝐖𝐀🔶
kuratorki: Katarzyna Puchalska, Beata Łyżwa-Sokół
kuratorzy pierwszej wersji wystawy: Elliott Erwitt, Andrea Holzherr (Magnum Photos)
projekt graficzny wystawy i identyfikacji wizualnej: Barbara Sługocka, Julia Wróblewska (Lotne Studio)
koordynacja projektu i produkcja wystawy: Beata Łyżwa-Sokół, Christiana Vieira (Magnum Photos)
redakcja: Małgorzata Purzyńska
tłumaczenie: Krzysztof Ścibiorski (angielski)
korekta: Anna Kaniewska (polski), Christopher Smith (angielski)
realizacja projektu wystawy: Mateusz Wierzbicki (Willow Service), Andrii Dulskyi
opracowanie przewodnika rodzinnego: Katarzyna Witt, Magda Szymańska (redakcja i korekta)
promocja, obsługa administracyjno-księgowa i produkcja wydarzeń towarzyszących: zespół DSH
Fotografie pochodzą ze zbiorów Magnum Photos.
Bardzo dziękujemy Andrei Holzherr z Magnum Photos za wsparcie merytoryczne i pomoc w realizacji wystawy.
🔶𝐁𝐈𝐎𝐆𝐑𝐀𝐌 𝐅𝐎𝐓𝐎𝐆𝐑𝐀𝐅𝐀🔶
Elliott Erwitt właśc. Elio Romano Ervitz (1928–2023) – amerykański fotograf, fotoreporter i filmowiec. Czołowy twórca agencji Magnum, uważany za jednego z najwybitniejszych przedstawicieli nurtu fotografii humanistycznej.
Elliott Erwitt zaczął fotografować we wczesnej młodości. W ciągu kilkudziesięciu lat kariery zawodowej dokumentował historię polityczną i społeczną ** wieku. Podróżował jako fotoreporter po USA, Europie, Kubie, Nikaragui, Meksyku, Japonii i Pakistanie. Fotografował celebrytów ** wieku. Zajmował się również reklamą i filmem. Urodził się w Paryżu w rodzinie rosyjskich emigrantów, dzieciństwo spędził we Włoszech. Rodzina na krótko powróciła do Francji (około 1938 roku), by tuż przed wybuchem II wojny światowej przenieść się do Stanów Zjednoczonych. W latach 40. studiował fotografię w Los Angeles City College oraz fotografię i sztukę filmową w New School for Social Research w Nowym Jorku, gdzie zamieszkał w 1948 roku. Już w czasach szkolnych pracował w jednym z laboratoriów w Hollywood i dorabiał jako fotograf ślubny. Używał wówczas aparatu marki Rolleiflex. Później sięgnął po małoobrazkową Leicę. W Nowym Jorku poznał fotografów Edwarda Steichena i Roberta Capę oraz Roya Strykera (byłego szefa agencji Farm Security Administration, odpowiedzialnego za stworzenie fotograficznej dokumentacji Ameryki w latach 1935–1944), który zatrudnił Erwitta w Standard Oil Company, a następnie zlecił mu realizację projektu dokumentującego miasto Pittsburgh. W latach 1951–1953 służył w armii amerykańskiej jako fotograf wojskowy we Francji i w Niemczech. Robił również zdjęcia dla siebie. Za pracę „Bed and Boredom (Łóżko i nuda)” otrzymał drugie miejsce w konkursie magazynu „Life”. Gdy w 1953 roku Erwitt dołączył do agencji Magnum (na zaproszenie Capy), pracował już jako freelancer dla pism „Collier’s”, „Look”, „Life” i „Holiday”. W latach 50. i 60. jego zdjęcia były publikowane w czołowych amerykańskich magazynach. Pod koniec lat 60. przez trzy lata pełnił funkcję prezesa Magnum.
Fotografia Erwitta „New York City”, 1953 przedstawiająca jego żonę, nowo narodzoną córkę Ellen i kota Brutusa znalazła się na słynnej wystawie „The Family of Man (Rodzina człowiecza)” w Museum of Modern Art w Nowym Jorku (1955), której kuratorem był Edward Steichen, i stała się jednym z ikonicznych zdjęć tej ekspozycji.
W latach 50. dwukrotnie wyjeżdżał do Moskwy – w 40. rocznicę Rewolucji Październikowej (1957) oraz z okazji wizyty wiceprezydenta USA Richarda Nixona w ZSRR i Polsce (1959). Kolejny raz był w naszym kraju w 1964 roku. Odwiedził wiele miast i miasteczek, w tym Warszawę, Kraków i Gdańsk. Podróżował po Polsce, Czechosłowacji i Węgrzech na zlecenie magazynu „Time”, robiąc materiał o życiu codziennym w krajach socjalistycznych.
Na przełomie lat 60. i 70. zaczął realizować filmy dokumentalne, wśród nich „Beauty Knows No Pain” (1971), „Red, White and Bluegrass” (1973) oraz najbardziej znany „The Glassmakers of Herat” (1977), reklamy telewizyjne, a później komedie. W 1988 roku przygotował retrospektywę swoich prac – „Personal Exposures”.
Jego rozpoznawalny styl charakteryzuje wrażliwość, niezwykłe wyczucie, spostrzegawczość i specyficzny rodzaj humoru w łapanych na gorąco zabawnych, dziwnych i optymistycznych sytuacjach z życia codziennego. Słynna stała się jego wypowiedź: „Dla mnie fotografia jest sztuką obserwacji. Chodzi o znalezienie czegoś interesującego w zwyczajnym miejscu”.
Jest ceniony jako wnikliwy portrecista artystów, polityków i osobistości ** wieku. Tworzył prywatne, intymne cykle (seria z Marilyn Monroe w 1956 roku) i fotografował celebrytów w sytuacjach publicznych (słynny „Czarno-biały bal Trumana Capote’a” w 1966 roku w Nowym Jorku). Wiele z jego zdjęć stało się ikonami, m.in. portrety Marilyn Monroe w białej plisowanej sukni z planu „Słomianego wdowca” (1955), Jacqueline Kennedy w czarnej woalce na pogrzebie prezydenta USA Johna F. Kennedy’ego (1963) czy kadr przedstawiający wiceprezydenta USA Richarda Nixona i I sekretarza KPZR Nikity Chruszczowa podczas otwarcia Amerykańskiej Wystawy Narodowej w Moskwie (tzw. „Debata kuchenna” w roku 1959).
Erwitt pracował na planach kilku filmów, m.in. „On the Waterfront” (1954) i „The Misfits” (1961) – ostatniego ukończonego obrazu z Marilyn Monroe. Fotografował również Johna F. Kennedy’ego w Białym Domu, Fidela Castro i Che Guevarę na Kubie oraz Humphreya Bogarta, Grace Kelly, Marlene Dietrich, Jacka Kerouaca, Arthura Millera, Andy’ego Warhola.
W 2011 roku Elliott Erwitt otrzymał nagrodę za całokształt twórczości przyznawaną przez International Center of Photography (ICP) w Nowym Jorku, nazwano go wówczas „świadkiem historii i marzycielem z aparatem”. W 2015 roku został uhonorowany nagrodą za wybitny wkład w rozwój fotografii przez World Photography Organisation (Sony World Photography Awards – Outstanding Contribution to Photography). Miał liczne wystawy w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Niemczech, Francji, Włoszech, Austrii, Wielkiej Brytanii, Belgii, Holandii, Szwajcarii, Hiszpanii, Polsce, Czechach, Japonii, Chile, Brazylii, Australii. W 2005 przyjechał do Polski na otwarcie swojej wystawy w Yours Gallery w Warszawie.
Wydał kilkadziesiąt albumów fotograficznych, m.in. „Photographs and Anti-Photographs” (1972), „The Private Experience” (1974), „Recent Developments” (1978), „Personal Exposures” (1988), „Dog Dogs” (1998), „Museum Watching” (1999), „Snaps” (2001), „Personal Best” (2006), „Elliott Erwitt’s Dogs” (2008), „Elliott Erwitt’s New York” (2008), „Elliott Erwitt’s Paris” (2010), „Home Around the World” (2016), „Cuba” (2017), „Pittsburgh 1950” (2017), „Scotland” (2018), „Found Not Lost” (2021), „Last Laughs” (2025).
𝐁𝐈𝐎𝐆𝐑𝐀𝐌𝐘 𝐊𝐔𝐑𝐀𝐓𝐎𝐑𝐄𝐊
🔶𝐊𝐚𝐭𝐚𝐫𝐳𝐲𝐧𝐚 𝐏𝐮𝐜𝐡𝐚𝐥𝐬𝐤𝐚 – menedżerka kultury, producentka, kuratorka. Absolwentka Wydziału Historii na Uniwersytecie Warszawskim. Od 2025 roku dyrektorka DSH. Kuratorka oraz współkuratorka wystaw i współautorka albumów: „Krzysztof Miller. 1989” (DSH 2018), „Krzysztof Miller. Przełom i konflikty” (Leica Gallery Praga 2019), „Przełom w kadrze” (DSH 2019), „Niedenthal” (DSH 2022), „Chris Niedenthal. Esencjonalnie” (DSH 2023), „Straty zamierzone / NON collateral damage” (Magnum Photos, DSH 2025). Producentka wykonawcza spektakli „Ocalone” w reż. Mai Kleczewskiej, „W maju się nie umiera. Historia Barbary Sadowskie”j w reż. Anny Gryszkówny, „Walentyna” w reż. Wojciecha Farugi, programu „Pasta Kulturalna” emitowanego w Internecie oraz projektu Pasta TV DSH. Dyrektorka artystyczna i kuratorka Festiwalu Bohaterek, Warszawskiego Tygodnia Kobiet, kilku edycji Festiwalu „Wyłącz system” oraz „Wybraliśmy wolność. 4 czerwca 1989”. Producentka kreatywna filmów dokumentalnych Agnieszki Uścińskiej i Jarka Wątora „Niespodzianka” (2019) i „Przełom w kadrze” (2019).
🔶𝐁𝐞𝐚𝐭𝐚 Ł𝐲𝐳̇𝐰𝐚-𝐒𝐨𝐤𝐨́ł – fotoedytorka, edukatorka, autorka tekstów o fotografii. Absolwentka Wydziału Dziennikarstwa i Nauk Politycznych na Uniwersytecie Warszawskim, Europejskiej Akademii Fotografii oraz Muzealniczych Studiów Kuratorskich w Instytucie Historii Sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Przez 16 lat pracowała w „Gazecie Wyborczej” jako fotoedytorka jej codziennego wydania, serwisu Wyborcza.pl oraz magazynu „Duży Format”. Przez 6 lat kierowała działem foto „Gazety Wyborczej” i Agencji Wyborcza.pl. Inicjatorka Konkursu im. Krzysztofa Millera na najlepszy materiał fotograficzny roku. Prowadzi zajęcia z fotografii prasowej w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej. Od maja 2025 roku kierowniczka działu wystaw DSH. Współkuratorka wystawy i współautorka albumu „Straty zamierzone / NON collateral damage” (Magnum Photos, DSH 2025).
🔶𝐀𝐧𝐝𝐫𝐞́𝐚 𝐇𝐨𝐥𝐳𝐡𝐞𝐫𝐫 – kuratorka, specjalistka ds. public relations, studiowała w École du Louvre Paris oraz na Sorbonie. Od 2003 roku pełni funkcję dyrektorki naczelnej ds. kulturalnych oraz kuratorki w agencji fotograficznej Magnum Photos w Paryżu. Jest także odpowiedzialna za promowanie Archiwum Magnum przez działalność wystawienniczą prowadzoną we współpracy z międzynarodowymi muzeami, instytucjami kultury oraz festiwalami fotograficznymi. Wcześniej była kuratorką i asystentką dyrektora w Maison Européenne de la Photographie w Paryżu. Członkini zarządu Fond de Dotation Magnum Paris oraz Niemieckiego Towarzystwa Fotograficznego. Kuratorka wielu wystaw, m.in. „Bang Bang, Tatort Kunst” (2012, Haus für Kunst Uri oraz galeria CCA w Palma de Mallorca); „Mythos Kindheit” (2010, Kunstverein Ludwigshafen, Haus für Kunst Uri oraz galeria CCA w Palma de Mallorca); „Elina Brotherus: The New Painting” (2006, Fińskie Muzeum Fotografii), „Stella Polaris” (2006, Paris Photo). Była także kuratorką odpowiedzialną za: 5. Fotofestival Mannheim–Ludwigshafen–Heidelberg w Niemczech (2013), „Ernest Cole House of Bondage” (2023, wspólnie z Anne-Marie Beckmann) oraz grupową wystawę „Magnum between Pages” zrealizowaną we współpracy z Hamni Museum w Seulu (2025). Jest autorką m.in. takich publikacji jak: „Close Enough” (2024), „Eve Arnold: Hommage” (2012), „Helsinki School” (2005–2011), George Rodger: „Unterwegs 1940–1949” (2009), „Elina Brotherus” (2005), jak również licznych publikacji w specjalistycznych czasopismach poświęconych fotografii współczesnej.
🟠🟠🟠
𝐌𝐀𝐆𝐍𝐔𝐌 𝐏𝐇𝐎𝐓𝐎𝐒 to spółdzielnia cenionych, niezależnych fotografów, których łączy nieustające zaangażowanie w dokumentowaniu wydarzeń na świecie, ludzi, miejsc, życia codziennego i kultury. W 1947 roku, już po zakończeniu II wojny światowej, czterej wybitni fotografowie zawiązali legendarny dziś alians. Stworzyli wspólne pionierskie przedsięwzięcie, w którym połączyli siły i niezwykłą różnorodność indywidualnych stylów. Henri Cartier-Bresson, Robert Capa, George Rodger i David Seymour założyli najważniejszą spółdzielnię artystyczną w historii.
Magnum reprezentuje wielu najbardziej cenionych fotografów na świecie, pozostając wierna swym ideałom i spójnej wizji twórcy – jednocześnie reportera, artysty i narratora. Naszym fotografom przyświecają wspólne idee, jak dokumentować wydarzenia, historie, miejsca i kultury dzięki przejmującej narracji, która odrzuca konwenanse, rozbija status quo, redefiniuje historię i odmienia ludzkie losy.
Od 75 lat Magnum tworzy najwyższej jakości treści fotograficzne dla mediów, organizacji charytatywnych, wydawnictw, marek oraz instytucji kultury. Archiwum Magnum to także żywy zbiór, regularnie uzupełniany nowymi materiałami z całego świata.
Od lat 30. ** wieku fotografowie Magnum dokumentują najważniejsze wydarzenia i portretują znane osobistości, zajmując się tematyką przemysłu, przemian społecznych i życia codziennego, polityką, bieżącymi wydarzeniami, katastrofami i konfliktami, docierając do interesujących miejsc. W skrócie – jeśli masz przed oczami jakąś ikoniczną fotografię, lecz nie wiesz, kto ją wykonał lub gdzie ją odnaleźć – to najprawdopodobniej pochodzi z Magnum.
Fotografowie Magnum to nieliczne grono wyłonione przez członków agencji; osiągnięcie pełnego członkostwa zajmuje minimum cztery lata i jest uważane za najwyższe wyróżnienie w karierze fotografa.
Magnum Photos dociera do odbiorców na całym świecie, ciesząc się renomą czołowej marki opartej na oryginalnej fotografii narracyjnej. Agencja niezmiennie kieruje się swoimi pierwotnymi wartościami: bezkompromisowej doskonałości, prawdy, szacunku i niezależności.
𝐃𝐒𝐇 (Dom Spotkań z Historią) jest instytucją kultury m.st. Warszawy. Od 20 lat popularyzujemy historię najnowszą, działając w duchu wolności wypowiedzi, dostępności, poszanowania dziedzictwa kulturowego oraz tolerancji. Tworzymy międzypokoleniową ofertę, która w atrakcyjny i nieoczywisty sposób dociera do publiczności. Przez lata wypracowaliśmy rozpoznawalną metodologię oraz silną pozycję w środowisku partnerów i szerokiego grona odbiorców.
Działalność wystawiennicza pozostaje najważniejszym elementem programu merytorycznego DSH i tak będzie w kolejnych latach. Szczególne miejsce zajmuje w nim fotografia – przede wszystkim o charakterze fotoreporterski oraz kolekcje autorskie. Wystawom towarzyszą dyskusje, cykle spotkań, pokazy filmowe, warsztaty edukacyjne, seminaria, konferencje i inne wydarzenia artystyczne. Prowadzimy także działalność wydawniczą, impresaryjną oraz produkujemy spektakle i filmy dokumentalne. W Archiwum Historii Mówionej zgromadziliśmy największy w Polsce zbiór nagrań relacji biograficznych.
Co roku organizujemy Festiwal Bohaterek oraz warszawskie obchody rocznicy wyborów 4 czerwca 1989 roku „Wybraliśmy wolność”. Jesteśmy współorganizatorem Nagrody Historycznej im. Kazimierza Moczarskiego oraz operatorem Warszawskiego Funduszu Książki Historycznej. Wspólnie z Centrum Kompetencji Cyfrowych UW i Instytutem Badań Literackich PAN prowadzimy studia podyplomowe „Szkoła Historycznego Dokumentu Filmowego”. DSH jest również wydawcą magazynu kulturalnego „Dwutygodnik”.
Advertisement
Event Venue
Dom Spotkań z Historią, ulica Karowa 20, 00-324 Śródmieście, Polska, Warsaw, Poland
Tickets
Concerts, fests, parties, meetups - all the happenings, one place.
